Over Advent, andere dimensies en ondernemen

Terwijl ik de verschillende kransen bekijk in het Túnsintrum Boalsert, voel ik mijn moeder achter mij grinniken. Ze is dan wel in een andere dimensie, maar duidelijker dan dat ze als levend mens achter me zou staan, kan ze niet zijn.

Ja, mam, ik ga een Adventskrans maken, om de donkerte te vieren, om diep naar binnen te gaan en daar in contact met mijn ziel het essentiële voor mijzelf op te duiken. Waar ik het wonder van de natuur mag ontmoeten, de stilte, het zijn, het tere en wezenlijke. Zo vier ik het licht in de donkerte. Of eigenlijk vier ik dat donker en licht samen zijn. Het een kan niet bestaan zonder het andere.

Ze trekt haar mond samen zoals alleen mijn moeder kon doen.

Ja, mam. Ik weet dat jij dat al die jaren al deed en ik te druk was om hier stil bij te staan. Het leven in de buitenwereld trok, alles moest en zou snel bij mij. Daarnaast durfde ik mijn vingers niet te branden aan dat wat jij goed kon. Een kunstenaar was je, in het vieren van Sinterklaas, van Advent, van Kerstmis, van alle verjaardagen en feestdagen. Daar kan ik nog steeds niet aan tippen. Een perfectionist was je ook, mam. Het was nooit goed genoeg, nooit perfect genoeg. Het had altijd beter gekund, mooier…

Het zal geen perfecte krans worden, mam, maar ik maak ‘m wel met liefde. Net als jij deed, in liefde, voor ons.

En weet je dat ik in deze liefde ook andere ondernemende mensen meeneem? Dat ik hen uitnodig om deze tijd te verstillen, terug te trekken, het wonder van de donkerte te ontmoeten? Sommige van hen stuiteren net zo hard als ik vroeger deed. Verstillen? Verlangzamen? Vertragen? Nee toch, daar hebben we toch geen tijd voor?

Het voelt alsof ze tegen de stroom in zwemmen, maar in werkelijkheid pluggen ze in de diepe energetische stroom die er al is. Een stroom die stilstaat zoals de sapstromen in bomen en planten zich teruggetrokken hebben. Ik vertel hen dat juist dit vertragen en verstillen winst oplevert, dat ons fundament versterkt om vanuit de lente verder te kunnen springen dan ooit tevoren.

AdventAdvent betekent komst en bereidt de geboorte van het licht voor van Midwinter en Kerstmis. De Germanen en Kelten vierden al Advent en de kerk heeft deze tijd, zoals zoveel oude feesten, gekerstend.

De adventskrans staat symbool voor de oneindige cirkel van het leven. Het groen van de krans vertelt je dat het leven er altijd is, ook al is het nu donker. De cirkel staat ook voor de vrouwelijke eicel. Vier zondagen voor Kerst wordt de eerste kaars aangestoken. Elke zondag steek je een nieuwe kaars aan en met midwinter staan de vier kaarsen in de cirkel, vier mannelijke wachters die samensmelten met de cirkel. Wanneer met midwinter of met Kerst de witte kaars wordt aangestoken, is daar de conceptie van het nieuwe. Het licht is geboren uit de donkerte.

Handelen vanuit het hartStaat het werk en ondernemen dan stil? Nee, het werk gaat door, maar wel op een lager pitje. Net als vroeger de boeren de stallen verfden, de vissers hun netten boetten, de vrouwen de kleden weefden, bewegen we onze handen vanuit ons hart. Vanuit liefde bouwen en herstellen we. Losse draadjes in de website, puntjes op de i in je boekhoudprogramma, opgeslagen bookmarks weer eens doornemen, efficiënter inrichten van je workflows.

Terwijl je handen werken, keer je naar binnen. Alleen dan kom je in contact met het wonder in jou en in zachtheid helen jouw wonden. Voor veel mensen is dit spannend, vullen deze donkerte liever op met feesten, cadeautjes, vakanties naar de zon. Maar echt, ook voor mensen met winterdepressies; het licht vind je diep in en onder de donkerte.

Graag deel ik een van de lievelingsgedichten van mijn moeder.

Eb 

Ik trek mij terug en wacht. 
Dit is de tijd die niet verloren gaat: 
Iedre minuut zet zich in toekomst om. 
Ik ben een oceaan van wachten, 
waterdun omhuld door ’t ogenblik. 
Zuigende eb van het gemoed, 
dat de minuten trekt en dat de vloed 
diep in zijn duisternis bereidt. 

Er is geen tijd. Of is er niets dan tijd? 

M. Vasalis

Hoe meer mensen zich verbinden met deze bijzondere periode, hoe krachtiger de cirkel, hoe groter de Flower of Life van mensen die zich verbonden weten.

Dank mam dat je er nog steeds bent en met mij mee viert.

Vier je deze bijzondere periode mee?

Delen is vermenigvuldigen... Graag!
Facebooktwitterlinkedinmail

6 gedachten over “Over Advent, andere dimensies en ondernemen”

  1. Ha Ariane, wat een fijne en mooie tekst. En dat prachtige gedicht, waar ik zo van houd. Ik doe met je mee, terugtrekken, naar binnen, de diepte in, alleen of met anderen, zoals tussen kerst en oud-en-nieuw. Ik wens je een mooie stille periode. Lieve groet,

    1. Volgens mij heb je dit gedicht ook een keer naar mij gestuurd, was ik ook zo blij mee. En jij kunt dat als geen ander, de stilte in. Veel liefs voor jou en Chris.

    1. ooh, echt? Dat lijkt me heel fijn om eens te horen.

      En dan heb ik je verjaardag gemist in alle bouwperikelen… Hoop dat je grote feest groots was! Voor jou ook een mooie tijd en een prachtige nieuwe levensfase gewenst <3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *