Over november, mysterie en niet-weten

Al zo’n tien jaar leef ik in het ritme van de seizoenen en acht jaar in het ritme van de maan. De eerste jaren was dat alleen mentaal – oh ja, in november begint de winter – en elk jaar wordt de groef een stukje dieper. Het grote verschil is dat ik me verheug op álle seizoenen en dat ik nu surf op de energie die er al is. Het leven en ondernemen wordtzoveel eenvoudiger en simpeler hierdoor.

Zo was vroeger November de maand tussen de kleurrijke Oktober en de stilte en lichtjes van December in. Grauw en guur en ‘slachtmaand’. Nu leef ik de oude cyclus van de natuurvolken waar de vrouwelijke energie leidend was (Kelten, Syberie). November is de start van het nieuwe jaar. De maand van de conceptie: het Goddelijke zaad ontmoet het Godinnelijke ei en een GodsGodinnelijk wonder wordt geboren in de lente. Elk jaar weer.

De klifMet alle ervaringen en inzichten die ik op heb gedaan dit afgelopen jaar, spring ik de klif af naar een nieuw avontuur. Naar het niet-weten, naar de donkerte van Moeder Aarde, de donkerte van de nacht waar ik heel dichtbij mijn wezen kom, de essentie van mijn bestaan, waar mijn wijsheid ligt en ja, ook mijn pijn en trauma’s. Die laatste liggen daar nét boven en mogen weer gezien en gekoesterd worden om mijn wond te helen en volgend jaar nog grootser mijn wonder te leven.

Steeds meer mensen springen ook bewust van deze klif af en ervaren de geneugten van het mysterie. Oh, zalig, zei een ondernemer die het jaarprogramma afsloot met een sprong, ik hoef het weer even helemaal niet meer te weten. Wat een bliss.

Hoe meer je weet, hoe minder je weetWe zijn allemaal bolletjes bewustzijn en elke cyclus groeit dit bewustzijn (als het goed is ; ) en hiermee het weten. Hoe groter de bol ‘weten’ is, hoe meer ‘niet-weten’ eromheen zit. Zo weten ‘echte’ wijze mensen dat ze eigenlijk steeds minder weten. Elke cyclus is er dus meer niet-weten waar je je mee verbindt. Niets is zeker en het vraagt moed en overgave om in het mysterie te gaan.

Al dobber je daar in je eentje in de mist, je bent niet alleen. De sluiers met de andere dimensies zijn dit jaargetijde het dunst, zo kun je de fluisteringen van voorouders, gidsen, krachtdieren, draken, feeën, kabouters, trollen en elven luid en duidelijk horen. Ze moedigen je aan en ondersteunen je. Wees stil en luister…

Voeding voor de winterVan binnen dus die overgave en het ‘lekker’ niet willen (be-)grijpen. Van buiten maken we ons klaar voor de winter. November heet niet voor niets ‘slachtmaand’. De dieren werden voor de winter geslacht, zo hoefden de mensen in de winter deze dieren niet te voeden en voedde de dieren de mensen. Het huisje op het erf hier in Friesland was vroeger de slachtplaats van het dorp. Het voelt zo schoon, er is geen enkele angst en ik geloof dat dat nog in de tijd gebeurde dat mensen en dieren in harmonie leefden met elkaar.

Wat heb jij nog te doen in de buitenwereld om je goed te laten voeden deze winter?

Laat je handen werken en laat het stil worden van binnen.

Met dank aan Anita Buschens voor haar prachtige tekening na onze reis afgelopen vrijdag.

Delen is vermenigvuldigen... Graag!
Facebooktwitterlinkedinmail

3 gedachten over “Over november, mysterie en niet-weten”

  1. Zo op de laatste dag van deze November herlees ik je blog nog eens, voel ik mijn wezen klaar om de donkerte te omhelzen. Aan t begin van deze maand sputterde mijn ego-ik nog effen heftig tegen toen ik getriggerd werd in een oude diepe wond, oude patronen wilden er mee ‘’ aan de slag” ..maar wat een bevrijding en volheid mocht en mag ik ervaren in t zachte ruimte maken en zijn met mezelf … heerlijk! Dat neem ik mee de “volle donkerte in” , t licht in mezelf.
    Dank Arianne! En een prachtige december!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *