September… oogsten met je hart

September is oogstmaand, in de herfst komt jouw laatste ronde samen in je hart. Hoe meer je oogst, hoe opener je hart, hoe meer je weer kunt ontvangen én delen. Het is als compost voor de volgende cyclus in het spiraalsgewijs creëren en manifesteren.

Terwijl ik ook de vragen beantwoord, die ik aan ‘mijn’ ondernemers stel, kom ik tot nieuwe inzichten. Zie voor de vragen, mijn vorige blog: Herfst, vier je eigen oogstfeest

De laatste maanden vind ik mijzelf regelmatig terug in een discussie waarbij ik mijn gesprekspartner probeer te overtuigen dat het echt niet allemaal Tovervloed bij mij is.

Ja, maar jij… ‘alles wat jij aanraakt veranderd in goud!’
Nou… hoor ik mezelf zeggen. Het is wel een zoektocht hoor. Met vallen en opstaan en los durven laten, elke nieuwe ronde is heel spannend. En niet alles veranderd in Goud hoor, vele zaken blijven in brons of verworden schroot.

Ja maar jij… ‘bij jou stroomt het altijd als een tierelier!’
Nou… Ik heb in 2016 niet gewerkt, waarvan er 5 maanden echt onvrijwillig waren. Ik was ziek en er zat geen beweging in, niemand belde, ik kwam niet van die bank af en ben echt heel diep gegaan. Ik zit nog steeds in de opbouw, in het Oosten.

Ja, maar jij… ‘met jou gaat het altijd goed he?’
Nou… en ik vertel over mijn auto-immuunziekte en mijn pijn en strubbelingen en boosheid en verdriet en kleinheid. Over mijn eenzaamheid en dat ik dat toch ook deel op facebook? Ik deel toch ook waar het knelt en pijn doet, niet alleen de successen en de blijheid?

Ja, maar jij…. ‘jij kunt zo goed ontvangen en veel geld vragen voor wat je doet.’

Ik haal adem om te vertellen dat ik nog helemaal niet zo goed kan ontvangen en dat wat ik bied eigenlijk veel meer waard is dan wat ik tot nu toe durf te vragen. Maar terwijl ik ademhaal, wordt het stil van binnen.

Hoe ik mezelf ook laat zien, de mensen die mij niet kennen, zien mijn krachtige kant en reflecteren daar op. Zolang ik me bezig houd met deze projecties kan ik mezelf niet helemaal zien en kan ik mezelf nooit helemaal oogsten.

Oogsten doe je met je hart. Met je hart jezelf zien, jezelf te herkennen, met alles dat er is. In mildheid en grootse liefde voor jezelf.

Hoe meer je de reflectie van anderen niet nodig hebt, hoe meer je je eigen overvloed kunt ervaren.

Ik adem rustig uit. Ja, zeg ik. Het is fijn dat ik kan ontvangen en geld durf te vragen voor het prachtige dat ik breng. Ik ben dankbaar dat ik genezen ben van mijn ziekte en superblij dat ik me steeds vitaler voel. Ik ben rijk met alles dat ik heb en ervaar. Dank je wel dat je dat in mij ziet.

Oogsten met je hart… Wat zie jij?

Delen is vermenigvuldigen... Graag!
Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *