Over ondernemen en het reptielenbrein

Mag ik je feedback geven over je website? vraagt een vriendin die websites bouwt en ondernemers met marketing helpt.

Natuurlijk, zeg ik. Graag!

Het ziet er heel mooi uit, maar er missen echt essentiële dingen:

Pitchen en problemen

Je doelgroep is volstrekt niet duidelijk. Je hebt het over ondernemers en over relaties. Mensen haken af als het niet duidelijk is.

Je raakt de potentiele klanten niet waar het pijn doet. Je beschrijft nergens waar je hen kunt helpen met hun problemen. Je benoemt zelfs geen problemen.

Je blogs zijn leuk, maar je eindigt nergens met een call to action.

Ik zie nergens een heldere pitch van wie je bent en wat je doet.

Je hebt geen gratis weggever om je lijst op te bouwen, dan wordt je lijst nooit echt lang. En iedereen weet dat een grote lijst klanten oplevert.

Ik zie niets van sales en marketing op je site…

Klopt, zeg ik. Dat staat er allemaal niet, ik kies daar niet voor…

Al deze ‘stappen’ om je bedrijf op te bouwen volg ik niet en leer ik mijn klanten niet.

Schaarste en het reptielenbrein

Omdat al deze stappen zich richten op het reptielenbrein van de klant. Het oudste deel van de hersenen dat in schaarste leeft, gericht op overleving, op gaten vullen. Dat constant op ‘fight, flight, of freeze’ staat. Dat zich richt op meer geld op de bank, omdat mensen dan denken dat ze ‘veilig’ zijn.

Ik onderneem vanuit tovervloed, dat richt zich op de neocortex. Dat deel van de hersenen die verbonden is met de zintuigen, met rust en overzicht. Ik wil geen klanten die uit schaarste bij mij komen, vanuit angst en tekort, vanuit nooit genoeg.

Ik richt me op de ziel van de klanten, op de verlangens in de onderbuik en de vreugde van het hart.

Ik vertrouw er op dat klanten die bij mij passen een ‘ja’ voelen als ze mijn blogs en nieuwsbrief lezen, mijn aanbod bekijken, of als ze me ontmoet hebben. Of een ‘nee’ en dat is ook helemaal goed. Eigenlijk houd ik me hier helemaal niet mee bezig.

Mijn klanten leren zich te ontspannen, te creëren en te spelen, te dansen op hun eigen dansvloer van het ondernemerschap. Om dan vol verbazing te ervaren dat de klanten ‘gewoon’ tot hen komen. Uit onverwachte hoek. Magie ten top. I love it.

Of die klanten die het al zo druk hebben, zich de schompes werken, met 1 oog op het najaar dat dat nog niet gevuld is, dat deze klanten ontspannen en vanuit rust, vertrouwen en plezier gaan ondernemen.

Ja, maar… zoals ik het zeg, hoort het gewoon, zegt mijn vriendin.

Waarom?

Omdat ik het zo geleerd heb…

Zullen we het dan met z’n allen afleren?

 

Delen is vermenigvuldigen... Graag!
Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

4 gedachten over “Over ondernemen en het reptielenbrein”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *