Over verlangen

Ik wil geen Tiny house, ik wil een grootse boerderij waar mijn lief en ik genoeg ruimte hebben om alleen te zijn en vanuit keuze en verbinding samen kunnen zijn. In de deel een pracht van een workshopruimte en in het weiland tussen de paarden en de kippen zo’n 10 verblijven om te slapen: tiny huisjes, pipokarren, tipi’s. Oh ja… en een schrijfhuisje, helemaal voor mij alleen met zicht op bomen, Tara aan mijn voeten, Myra de kat naast het toetsenbord. Waar mijn kinderen komen die op de paarden verdwijnen in de bossen en hun schoenen weer laten slingeren en samen lekker eten.

Vriendschap en verbindingIk wil geen oppervlakkige vriendschap, babbelverhalen. Ik wil de diepte in, in elke relatie die ik heb en leef. Het au aangaan en met volledige compassie voor al die gekwetste kinderen in ons, waar we sorry kunnen zeggen, elkaar vol op de mond zoenen omdat we zo van elkaar houden. Om de warheid uit de waarheid te halen, waardoor het helderder en helderder wordt, de verbinding met de bron stromend. Hand in hand in grootse dankbaarheid voor de magie.

Ik wil geen grote feesten waar er drank en drugs vloeien en waar ik niemand echt ontmoet. Intieme afspraken, heilige cirkels, grootse festivals waar ik niets zoek, maar wel gevonden wordt (dank Marian van Noort voor deze uitspraak). Het leven vierend in al haar verbondenheid, spelend, elkaar aanrakend.

Ik wil al lang geen fastfood meer en na deze week ook geen comfortfood om die bal in mijn maag maar niet te voelen, met elke hap wil ik liefde ontvangen, de liefde van het leven, dat het stroomt, ook als het niet stroomt…

Delen is vermenigvuldigen... Graag!
Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *